De Stek in Lochem is een zelfregie- en herstelcentrum waar iedereen welkom is. Mensen zijn elkaar tot steun, lunchen samen en nemen deel aan allerlei (creatieve) activiteiten of 'herstelactiviteiten'. Zo ook Marion. “Voor mij is De Stek één van de weinige plekken waar ik rust ervaar. Thuis lukt dat niet en hier vind ik juist een omgeving waar niets hoeft. En waar ik vooral welkom ben zoals ik ben.”
We gaan met Marion in gesprek. Over haar leven, mentale klachten en wat haar helpt. “Ik groeide op als oudste meisje in een boerengezin in Gorssel. In een groot gezin met vijf kinderen leerde ik al vroeg om hard te werken, me aan te passen en vooral niet lastig te zijn.”
“Bij De Stek kan ik mijn verhaal delen – en hierdoor voel ik me er goed. Dit is de plek waar ik nu het liefst kom. Het helpt mij om de deur uit te gaan en structuur in mijn dag te brengen. Toen ik (weer) in een burn-out raakte, besloot ik om er juist wél heen te gaan. Zodat ik in beweging bleef en onder de mensen kwam. Anders zou ik er alleen maar thuis blijven in mijn eentje"
"Ik heb altijd maar met iedereen rekening gehouden en gedacht: het zal wel aan mij liggen."
Aanpassen
Marion groeide op als oudste meisje in een boerengezin in Gorssel. In een groot gezin met vijf kinderen leerde zij al vroeg om hard te werken, zich aan te passen en vooral niet lastig te zijn. “Na de scheiding van mijn ouders – ik was vijftien – nam ik automatisch veel verantwoordelijkheden op me. Op mijn zeventiende ging ik uit huis. Ik trouwde, kreeg vier kinderen en bleef 25 jaar getrouwd. Hoewel ik me in dat huwelijk niet gelukkig voelde, bleef ik lang doorzetten. Tot ik uiteindelijk toch voor een scheiding koos".
Nauwelijks rust
“Ik leef met ADHD, autisme en terugkerende burn-outs. Ik vind het moeilijk om mijn grenzen aan te voelen en aan te geven. Plannen en organiseren gaat me ook niet goed af. Ik please snel en neem verantwoordelijkheden op me die niet bij mij horen. De zorg voor mijn kinderen – waarvan twee met een verslavingsgevoeligheid – brengt voortdurend spanning met zich mee. Zeker nu er één weer tijdelijk bij me woont. Thuis ervaar ik daardoor nauwelijks rust.”
"In die twee weken in het respijthuis was het voor het eerst in zestig jaar dat ik alleen was."
Hulp en ondersteuning
Marion ontvangt nu verschillende vormen van ondersteuning. “Ik heb een autismecoach, ik kan terecht bij een praktijkondersteuner en ik doe mee aan themagesprekken en herstelgroepen binnen De Stek. Hier voel ik me veilig en gezien. Daarnaast ben ik zelf 'maatje' van iemand anders binnen de Maatjesactiviteiten van Vriendendiensten. Zo kan ik ook iets terug doen en dit voelt goed.
Wat goed is voor mij
“Bij De Stek vind ik rust en plezier. In het respijthuis van Ixta Noa in Zutphen kon ik voor het eerst 'even een tijdje alleen zijn'. Ik heb veel baat bij een rustige omgeving, voorspelbaarheid en een plek waar ik mezelf mag zijn. Met tijd voor mezelf, duidelijke kaders, grenzen en overzicht, en activiteiten die me energie geven in plaats van energie kosten.”
"Hier kun je je verhaal doen. Hier voelt het goed"
Kleur je leven
“Laatst dacht ik bij mezelf: 'Ik ben niet creatief in de traditionele zin… maar ik kan wél kleur in mijn leven brengen.’ Op mijn eigen manier. En dat begon met iets kleins. Zoals het kopen van een knalgele stoel voor in mijn huis. Iets dat het sombere doorbreekt, dat vrolijkheid in de ruimte brengt. Daarna kwamen er gele kussentjes op de bank bij. Gewoon om het thuis wat lichter en aangenamer te maken. Het is niet zo dat ik vaak verdrietig of zwaar depressief ben. Dat gevoel van ‘zielig zijn’ heb ik niet. Maar ik kom gewoon niet verder. Ik durf niet meer te werken. Want dan krijg ik weer een burn-out. Maar ergens moet er toch een stap komen… alleen weet ik nog niet welke.”
“Gelukkig sta ik er nu niet meer alleen voor. En bij De Stek mag ik gewoon doen wat ik fijn vind en wat mij helpt".
Kom ook eens kijken bij De Stek. Meer informatie vind je op deze pagina.